نظام صنفی کارهای کشاورزی شهرستان محلات
هویت بخشیدن به کشاورزان زحمت کش
۱۳٩۱/٩/٧
جو ... نظرات() 

جو

 

عکس

مقدمه:

جو یکی از قدیمی ترین گیاهان زراعی می باشد که توسط انسان اهلی شده است و دامنه انتشار و سازش اقلیمی و سیعی دارد و ارزش تجارتی آن کمتر از گندم است ودر مناطقی خشک که میزان بارندگی کفایت نمی کند نیز زراعت می شود. جو ارزش علوفه ای بیشتری از گندم دارد و دانه آن به مصرف انسان ودام می رسد. کاه جو در تغذیه دام اهمیت زیادی دارد. همچنین برای تهیه علوفه سبز (جو قصیل)جو را می توان به تنهایی و یا نهایتا"بایکی از بقولات یکساله مثل شبدر برسیم ،ماشک گل خوشه ای کشت کرد.

برای اطلاعات بیشترادامه مطلب راکلیک کنید


گونه های زراعی جو

1-H.vulgare که از جوهایی شش پر یا شش ردیفی است.

2-H.distichum  که از جوهای دو ردیفی یا دو پر است.

3-H.irregular جو غیر منظم است و از جوهای دو پر محسوب می شود. گلچه های

کناری ممکن است بارور ،عقیم یا فاقد اعضای تولید مثلی باشند (ناقص)و این حالت به

طور غیر منظم در سراسر سنبله پخش می شود وبه آن تیپ اتیوپی هم می گویند.

جوهای شش ردیفه

بر روی گره محور اصلی سنبله 3عدد سنبلچه بارور قرار دارد و هر سنبلچه دارای یک گل است. وبر حسب طرز قرار گرفتن سنبلچه ها نسبت به محور اصلی جوهای 6ردیفه ممکن است  به صورت 4ردیفه تشخیص داده شوند. سیستم ریشه ای جوهای چند ردیفه طویل تر و قطور تر از جوهای 2ردیفه است. دانه ها هم اندازه نیستند و دانه های دو ردیف میانی بزرگ تر  وردیف های جانبی کوچک ترند.وزن هزار دانه آن کمتر از جوهای دو ردیفه است . میزان پروتئین وعملکرد بیشتر از جوهای دو ردیفه دارند. در بعضی ارقام جو شش ردیفه ،سنبلچه های کناری طوری در زیر یکدیگر قرار می گیرند که چهار ردیفه دیده می شوند. در جوهای شش پر ،دانه های میانی فاقد پایه هستند. ولی دانه های جانبی روی دم گل نسبتا"کوچکی قرار گرفته اند.

جو های دو ردیفه:

بر روی هر گره از محور اصلی سنبله ،نیز 3سنبلچه قرار دارد که سنبلچه میانی بارور و سنبلچه های کناری عقیم ونازا هستند وفقط دارای 21ردیف دانه است. دانه های جو دوردیفه هم اندازه وطویل هستند وقدرت جوانه زنی بهتری دارند. و بیشتر در مناطق دیم و خشک تر زراعت می شوندولی جوهای شش ردیفه در مناطق مرطوب تر یا زراعت آبی،جایگزین جوهای دوپر شده اند .جوهای دوردیفه بیشتر از شش ردیفه پنجه می زنند .دارای برگ های باریک تر از جوشش پر است. جوهای بهاره معمولا"دو ردیفه و جوهای پاییزه معمولا"شش ردیفه هستند.

سازگاری (اکولوژی جو)

بطور کلی در همان نواحی که گندم تولید می شود می توان به کشت و تولید جو پرداخت. جو در مقایسه باگندم مقاومت بیشتری به خشکی و بیماری ها دارد و در شرایط نا مساعد محیطی و کمبود بارندگی ،عملکرد بیشتری از گندم دارد و حداقل مقدار بارندگی برای زراعت دیم آن 200-250میلی متر است.حداقل درجه حرارت جوانه زنی آن 1-3درجه سانتی گراد می باشد. و اپتیمم آن 20-25درجه سانتی گراد می باشد. جونسبت به گندم به سرمای زمستان حساس تر است ولی مقاومت جو در مقابل گرما بیشتر از گندم است.جوگیاهی است سرما دوست و روز بلند ،اما تمام ارقام جو موجود در ایران نسبت به طول روز بی تفاوت می باشند. سرعت رشد جو در دمای پائین بیش از گندم است. بعلاوه دمای بالا سبب تسریع زیادی در رسیدگی جو می شود. بهمین جهت جو زودرس تر از گندم است. مقاومت آن به خشکی بیشتر از گندم و چاودار و یولاف است. مقاومت جو به شوری بیشتر از گندم است و مقاوم ترین غله دانه ریز به شوری است. مقاومت جو نسبت به شرایط اسیدی کمتر از گندم است. بهترین اراضی برای جو،خاک های چرنوزم ،لومی و لومی رسی با زهکشی مناسب می باشد.وPH مناسب آن 8/6-8است. احتیاجات کودی آن مانند گندم است.

نکته درباره ی برگ جو:در جو دو برگ انتهائی اهمیت ویژه ای در ذخیره مواد غذایی در دانه دارند. در صورتی که فعالیت این برگها در اثر بیماری متوقف گردد،تولید جو به میزان 25درصد کاهش خواهد یافت.

تناوب زراعی:بهترین پیش کاشت ها برای جو مثل گندم ،گیاهانی هستند که زمین را بسیار زود آزاد می کنند و تناوب آن شبیه گندم است. جو در مقایسه با گندم ،با علف های هرز بهتر می تواند رقابت کند. زیرا دارای رشد سریعتری است. بیماری ها و آفات جو  نیز شبیه گندم است. از جو به عنوان کود سبز، علوفه تر (قصیل)و محصول همراه با یونجه نیز استفاده می شود.

تهیه زمین و زمان مناسب کاشت:تهیه زمین جو شبیه گندم است زمان کاشت آن نیز شبیه گندم است ولی باید حدود 5-10روز زودتر از گندم کاشته شود. آبیاری ،مبارزه با علف های هرز،برداشت جو مشابه گندم است. باید دقت کرد که فاصله ردیف های کاشت جو اندکی بیشتر از گندم در نظر گرفته شوند زیرا جو در اثر کمبو نور و اثر سایه اندازی ،نسبت به گندم زود ورس می کند و حساس تر است.